می گویند :
حمله به ایران جدی است
حمله ، به خودی خود چیزی را ثابت نمی کند جز وحشی بودن حمله کننده ....
حمله کردن ، به معنی پیروزی نیست ....
حمله کننده برای رسیدن به پیروزی ، ناچار است چندین برابر ما نیروی نظامی تدارک ببیند ، شناختی کامل و کافی از مناطق تعرض و تجاوز خود داشته باشد ، شناخت کامل و کافی از نیروی ما داشته باشد ، آمادگی لازم برای رودررویی با طرحهای جنگی نیروهای ما داشته باشد و ... و .... و ....
با توجه به این پارامترها ، هر حمله یی از سوی آمریکا ، بیش و پیش از اینکه منجر به پیروزی آنها گردد ، منجر به نابودی و فضیحت آنان خواهد بود ....
این را خود آنها هم به خوبی می دانند ....
نگاهی دوباره به جنگ و تجاوز اسرائیل (به کمک و پشتوانه آمریکا و اروپا) به لبنان بیندازید که در برابر آنها ، فقط یک نیروی شبه نظامی با بنیه نظامی بسیار محدود و ناچیز اما شیعه معتقد و مصمم با تعداد نفرات اندک (600 تا 1000 نفر) ایستادند و همه آن ساز و دهل پر سر و صدای پوشالی را به باد دادند .....
جنگ هشت ساله انگلهای غرب و شرق با برانگیختن و حمایت از صدام علیه ایران عزیز نیز در تاریخ انقلاب ما ثبت است ....
آن زمان ، ایران ما تازه از سیاهچال شاهنشاهی بیرون آمده بود ....
نه سیستم دفاعی منسجم و سازمان یافته یی داشت و نه ساختار سیاسی نهادینه و ریشه دار در جهان ....
نه از نظر اقتصادی قدرت مقابله با حتی یک متحد صدام داشت و نه از لحاظ سیاسی ....
نه نظام اجتماعی خود را رسیده بود سامان بخشد و نه از بند تروریستهای توده یی ، منافق ، سلطنت طلبها و هزاران انگل موذی دیگر رها شده بود .....
نه می توانست حتی ساده ترین سلاحهای مورد نیاز خود را بسازد و نه کوچکترین راهی برای تهیه آنها از خارج می یافت ....
و ....
و ....
از سویی ، دشمنان ما همه ابزارهای سلطه را در اختیار داشتند و همچنان تمام منطقه را در چنگ خود می دیدند إلا ایران (لقمه لذیذی که از دهانشان بیرون کشیده شده و ناکامشان کرده) .....
اما اکنون ....
علاوه بر کنار زدن همه آن موانع ، از قدرت بی نظیری در منطقه و جهان برخوردار است ....
صنایع نظامی ایران در منطقه حرف اول را می زنند ....
خودکفایی اقتصادی ما زبانزد همسایگان و امنیت در ایران ، ایران را جزیره امنیت در تمام منطقه ساخته ....
و ....
و ....
حالا آمریکا چه می تواند بکند ....
گیریم حمله کرد ....
فضیحتی به مراتب سخت تر و شکننده تر از لبنان نصیبش خواهد شد ....
